کتيبه سنگي

                                                                                   راد

دل مستمندم اي جان به لبت نياز دارد

نمي دانم    که مي مانم     يا نمي مانم      به هر حال از دوري او ميخوانم     که هنوز جوانم     و هرچه او مرا خواند     همانم گرچه از همه چيز ناتوانم     واز فراغ تو و شايد از گناهان زياد ولي هر چه هست همين هست و نميدانم ، قد کمانم با اين فکر و ذکر از دل برده قرارم و از جان برده نشانم    و زمزمه دارد زبانم   که :

دل مستمندم اي جان به لبت نياز دارد

نيازم است  و اين دارو  دمساز است   و نقطه آغازم     سکوت اعجازم   و سکوي پروازم   با او رازم و بي او چه سازم ؟

با دلي سوخته و قلبي شکسته در سوز و گدازم و در تلاطم عشق او ، دمادم و پياپي اين عرصه را به او ميبازم و با اين حال است آوازم که :

دل مستمندم اي جان به لبت نياز دارد

از حلقه هستي بيرونم کرد ، با تمام گمراهي او مجنونم کرد ، با همه صبري که داد باز دلخونم کرد ، و با نگاهش مدام افزونم کرد       دل ، راحت باش و بگو ...

غلط کردم    تو اگر رهايم کني چه خاکي به سرم بريزم    رهايم نکن  اي حاجت حاجت مندان  و اي اميد اميدواران و اي قرار بي قراران و اي دستگير مستمندان که من حقيقتاً مستمندم ...

دل مستمندم اي جان به لبت نياز دارد

به هواي ديدن تو هوس حجاز دارد

--------------------------------------------------------------------

ايام شعبانيه بر شما مبارک ...